Selepas pengisytiharan Darurat pada tahun 1948, negeri Terengganu turut berdepan ancaman serius daripada Parti Komunis Malaya (PKM). Antara tahun 1949 hingga awal 1952, kegiatan pengganas komunis di negeri ini semakin aktif dengan sasaran utama untuk melemahkan moral, menggugat kedudukan, serta melumpuhkan pergerakan logistik pasukan keselamatan.
Perancangan bagi melancarkan operasi keganasan ini sebenarnya telah dirangka lebih awal oleh kepimpinan tertinggi PKM menerusi satu persidangan yang diadakan di Kajang, Selangor pada April 1948. Hasil daripada perancangan tersebut, beberapa kawasan strategik di Terengganu dikenal pasti sebagai lokasi utama serangan, termasuk laluan Chukai–Air Putih, kawasan perlombongan Kajang Mining, Kerteh, Kemasek, Ajil, Jerangau serta Lembah Jabor.
Taktik yang sering digunakan oleh pengganas komunis ialah serangan hendap terhadap pasukan keselamatan yang sedang menjalankan tugas rutin seperti mengiringi bekalan makanan, mengawal penghantaran barangan keperluan dan melakukan pertukaran anggota di pondok kawalan atau balai polis. Serangan ini dirancang ketika pasukan keselamatan berada dalam keadaan paling terdedah bagi memaksimumkan kesan serangan.
Sepanjang tahun 1950, beberapa pertempuran sengit telah berlaku di seluruh Terengganu. Antaranya ialah serangan hendap terhadap sebuah kenderaan Land Rover di Semambu yang sedang dalam perjalanan ke Ulu Jabor. Insiden tersebut mengakibatkan beberapa anggota pasukan keselamatan terkorban dan cedera.
Dalam satu lagi peristiwa di Batu 20, Jalan Ajil–Jerangau, sekumpulan anggota Special Constable (SC) bersama anggota polis telah diserang oleh pengganas komunis. Walaupun diasak hampir sejam, pasukan yang dipimpin oleh Sarjan Sulung Said berjaya memberikan tentangan hebat. Namun, pertempuran itu mengorbankan Koperal Ismail yang gugur ketika mempertahankan keselamatan negara.
Keganasan komunis turut melanda kawasan Mukim Air Putih apabila sebuah bot yang membawa wang gaji pekerja dan bekalan makanan ke Kajang Mining diserang. Serangan tersebut mengorbankan seorang pegawai polis British, ASP Emry, seorang kontraktor berbangsa Cina serta beberapa anggota keselamatan yang mengiringi misi berkenaan.
Memasuki tahun 1951, pengganas komunis mula menggunakan pelbagai helah baharu bagi memperdayakan pihak berkuasa. Selain serangan hendap di Bukit Belah dan Kampung Cheting yang turut meragut nyawa orang awam yang bertindak sebagai pemandu arah, mereka juga mengeksploitasi sistem komunikasi untuk mencipta kekeliruan.
Salah satu taktik yang direkodkan berlaku di Chukai, Kemaman apabila pengganas membuat panggilan telefon palsu ke Ibu Pejabat Polis. Panggilan tersebut disertakan bunyi tembakan bertalu-talu dan suasana cemas bagi memancing pasukan Jungle Squad keluar ke lokasi yang telah dipasang perangkap. Bagaimanapun, kecekapan OCPD D.W. Beeden yang mengesyaki panggilan tersebut sebagai satu helah berjaya menggagalkan rancangan musuh sekali gus menyelamatkan pasukan yang diketuai oleh Sarjan Sulung Said daripada terjerumus ke dalam serangan hendap.
Rentetan peristiwa yang berlaku di Terengganu sepanjang tempoh 1949 hingga 1952 membuktikan bahawa ancaman pengganas komunis bukan sahaja tertumpu di kawasan tertentu, malah melibatkan operasi yang tersusun dan menyasarkan pasukan keselamatan serta kemudahan logistik. Pengorbanan anggota keselamatan dalam menghadapi ancaman ini menjadi sebahagian daripada sejarah penting negara yang wajar dikenang sebagai bukti keberanian dan ketabahan mereka dalam mempertahankan keamanan tanah air.
Sumber: Abdullah Sidek.
KONGSIKAN:
